Kanoniczność

Z czasem kiedy chrześcijaństwo zaczęło się rozwijać i zwiększała się liczba chrześcijańskich pism traktujących o wierze pojawiać zaczął się w całkowicie naturalny i zrozumiały sposób problem związany z konieczność ustalenia które z danych pism powinny zostać uznane za apostolskie, natchnione oraz kanoniczne. W wyniku długotrwałych procesów formowania się tegoż kanonu powstał w końcu zbiór dwudziestu siedmiu ksiąg Nowego Testamentu, który jest przyjmowany za obowiązujący prawie w przypadku wszystkich wyznań i kościołów prawosławnych, protestanckich oraz katolickich. Trzon tego kanonu kształtował się już w drugim wieku, w okresie tym jednak niektóre księgi musiały oczekiwać na włączenie do kanonu, gdyż spowodowane było to kwestionowaniem ich autentyczności. Niektóre księgi oprócz tego posiadały lokalnie status natchnionych mimo iż nie znalazły się bezpośrednio w kanonie. Przy ustalaniu kanoniczności odwoływano się do kilku podstawowych zagadnień, a mianowicie kto jest źródłem informacji, czy nie występują różnice co do pozostałych pism, czy dany tekst posiada akceptację wśród większości gmin chrześcijańskich oraz czy jest on zgodny z doktryną ortodoksyjną. Do ostatecznych etapów zamykania tegoż kanonu z całą pewnością przyczyniły się prześladowania chrześcijan, które miały jeszcze miejsce na początku czwartego wieku, obejmowały między innymi konfiskatę chrześcijańskich ksiąg. Przełożonym kościołów były więc potrzebne ustalenia, które księgi uznać za święte, aby móc je skutecznie chronić, a w ręce rzymskich władz oddawać pisma wagi mniejszej.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Nowy Testament

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *