Historia

W przeciągu wieków pisarze chrześcijaństwa doszukiwali się w poszczególnych fragmentach starego testamentu informacji o objawieniu się Boga, które miały być zapowiedzią mglistej, jednak tajemnicy trójcy. Najstarsze ze świadectw objawienia się tejże tajemnicy w nowym testamencie będą pochodziły z listów świętego Pawła, a szczególnie z drugiego listu do koryntian, będzie dawać możliwość stwierdzenie oprócz samej odrębności poszczególnych osób także ich równości ponieważ wymieniane łaski spływać będą od jednego Bóstwa. W ewangeliach objawienia często zawarte są we fragmentach mówiąc o relacjach pomiędzy synem oraz ojcem, zaś bezpośrednim stwierdzeniem odnoszącym się do trójcy jest ta formuła, którą będziemy mogli znaleźć w ewangelii Mateusza. Doktryna trójcy świętej w nowym testamencie ujawnia się również w stopniowym rozwoju rozumienia ducha bożego jako osoby, który można prześledzić w kolejnych ewangeliach. Od nowego testamentu do końca wieku drugiego ojcowie apostolscy koncentrowali się na osobie samego Chrystusa. W ich pismach znajdujemy odniesienia do trójcy, nie precyzują jednak dokładniejszych relacji pomiędzy Bogiem i Synem. Klemens Rzymski daje świadectwo zarówno ojcu, synowi oraz duchowi świętemu wymieniając ich wszystkich razem. W nauce okres przednicejski oraz następnie nicejski jest momentem kiedy formuje się nicejskie wyznanie wiary, jednak każda z osób boskich będzie jednym i tym samym Bogiem, który jest wszechmocny, wieczny oraz nieskończony.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Trójca Święta

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *