Powołanie kapłańskie

W momencie kiedy powstanie zakończyło się fiaskiem Feliński dochodzi do wniosku, że w najbardziej twórczej formie narodowi będzie mógł służyć poprzez własne odrodzenie, a tym najlepiej zająć może się nie kto inny jak kapłan. Decyzja o wstąpieniu do seminarium duchownego na początku wypływała więc raczej z pobudek wyższych, chciał poświęcić się zwykłym ludziom, z czasem jednak same czysto doczesne motywy wybrania takowej drogi życia ustąpiły miejsca wewnętrznemu oczyszczeniu i zobaczenia prawdziwego celu drogi seminaryjnej. Pisze sam, że na samym początku jego zejście na drogę kościoła była ułudą oraz fałszem, próbą ucieczki od świata, który widziany był w kategoriach nieudolności. Studia teologiczne rozpoczyna w seminarium duchownym w żytomierzu w roku 1851. Po dwóch miesiącach przeniesiony zostaje na drugi kurs, a z końcem, roku następnego wysłany zostaje do akademii duchownej, która mieściła się w Petersburgu. Ówczesny z rektorów tejże akademii nosił się z zamiarem założenia zakonnego zgromadzenia księży. To właśnie Feliński miał być kandydatem do tego zgromadzenia, dzięki czemu Zygmunt miał możliwość otrzymania święceń kapłańskich rok wcześniej. Dokonane zostało to we wrześniu 1855 podczas ostatniej odprawianej przez siebie mszy, jest tak, gdyż wkrótce umrze. Oprócz tego zgromadzenie, które założył po jego śmierci upada bardzo szybko, jednak Feliński mówił, że przez całe życie czół się związany przez śluby, które składał.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Św. Zygmunt

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *